Calcalas athróige ó na chéad phrionsabail
Nuair a iolraítear dhá fheidhm le chéile, ní leor a ndíorthaigh a iolrú. Aicearra tarraingteach é sin, ach ceann mícheart. Tugann an riail cheart aird ar an bhfíric go bhfuil an dá fhachtóir ag athrú ag an am céanna.
Samhlaigh dronuilleog a bhfuil f mar leithead uirthi agus g mar airde; is é f·g a limistéar. Má fhásann an dá thaobh beagán, fásann an limistéar ar dhá bhealach: stiall bhreise ón leithead is leithne, móide stiall bhreise ón airde is airde. Sin an fáth a bhfuil dhá théarma sa fhreagra, seachas ceann amháin.
Samhlaigh gairdín dronuilleogach a bhfuil a leithead agus a airde araon á síneadh ag an am céanna. Ní stiall amháin atá sa limistéar nua; faigheann tú stiall feadh an leithid is faide agus stiall feadh na hairde is airde. Sin an fáth a bhfuil dhá théarma i riail an táirge: nuair a iolraítear dhá chainníocht atá ag athrú, cuireann fás gach ceann acu a shlisne féin leis an iomlán.