Tátail, meastachán agus cinnteoireacht ó shonraí
Bíonn an tástáil t ag brath ar thoimhde amháin: go bhfuil na sonraí garbh-normálta. Nuair nach mbíonn sin fíor — samplaí beaga, sceabhadh soiléir, eireabaill throma, sonraí ordúla — tagann tástálacha neamhpharaiméadracha i gcabhair. Ní dhéanann siad beagnach aon toimhde faoi chruth an dáileacháin; ina ionad sin, oibríonn siad de ghnáth le céimeanna in ionad na mbunluachanna.
Dhá bhunthástáil. Is í an Tástáil Chéimshínithe Wilcoxon an leagan neamhpharaiméadrach den tástáil t phéireáilte (péirí meaitseáilte). Is í an Tástáil U Mann–Whitney an leagan neamhpharaiméadrach den tástáil t dhá-shampla (dhá ghrúpa neamhspleácha). Fiafraíonn an dá cheann acu "an mbíonn ceann acu níos mó de ghnáth?" gan aon toimhde a dhéanamh faoin normáltacht.
Samhlaigh gur moltóir tú ag rás reatha agus an stopuaireadóir briste. Ní féidir leat na hamanna beachta a léamh, ach feiceann tú fós cé a thrasnaigh an líne sa chéad áit, sa dara háit agus sa tríú háit. Is leor an t-ord sin — na céimeanna — chun buaiteoir a fhógairt, agus is cuma ar dheich soicind nó deich nóiméad a bhí idir na hamanna. Oibríonn tástálacha neamhpharaiméadracha ar an gcaoi chéanna: cuireann siad céimeanna in ionad na mbunluachanna, sa chaoi nach féidir le corr-luach fiáin nó dáileachán claonta an breithiúnas a shaobhadh.