Tátail, meastachán agus cinnteoireacht ó shonraí
Má chaithfidh tú luach amháin a roghnú don pharaiméadar θ, seo an riail is nádúrtha: roghnaigh an θ a fhágann gurb iad na sonraí a chonaic tú féin is dóichí. Sin é an meastachán dóchúlachta uasta (MLE), an prionsabal atá taobh thiar d'oiliúint beagnach gach samhail san fhoghlaim mheaisín.
Nuair a ghlactar leis go bhfuil na sonraí x₁, …, xₙ neamhspleách, is é dóchúlacht an tsampla ar fad táirge dóchúlachtaí na bpointí ar leith. Mar fheidhm de θ, tugtar an dóchúlacht ar an táirge seo:
Nuair a iolraítear go leor dóchúlachtaí beaga, sleamhnaíonn an toradh go nialas (foshreabhadh uimhriúil) agus bíonn sé deacair é a idirdhealú. Is é an réiteach an loga a thógáil: is suim é loga táirge, agus ó tharla go bhfuil an loga ag méadú i gcónaí, ní athraíonn sé cén luach a uasmhéadaíonn an fheidhm. Uasmhéadaímid an loga-dóchúlacht: