Odczytywanie wykresów

Analiza jednowymiarowa od pierwszych zasad

Zanim cokolwiek policzysz, możesz dowiedzieć się bardzo wiele, po prostu odczytując z krzywej: gdzie się ona znajduje, w których punktach przecina osie, w jakich przedziałach rośnie, a w jakich maleje oraz jakich niewidzialnych linii się trzyma. W tej lekcji poznasz słownictwo potrzebne do takiego odczytywania.

Dziedzina to zbiór argumentów (wejść), dla których funkcja jest określona, czyli to, jak daleko wykres rozciąga się w lewo i w prawo. Zbiór wartości to zbiór wyników, które funkcja przyjmuje, czyli to, jak daleko jej wykres sięga w dół i w górę. Oba te zbiory możesz odczytać wprost z obrazka: przesuń wzrokiem od lewej do prawej, aby określić dziedzinę, oraz z dołu do góry, aby wyznaczyć zbiór wartości.

Punkt przecięcia z osią y to wartość dla argumentu x = 0 (tam krzywa przecina oś pionową). Z kolei punkty przecięcia z osią x (często nazywane pierwiastkami lub miejscami zerowymi) to miejsca, w których wykres przecina oś poziomą, czyli wartość funkcji wynosi tam 0.

Gdzie to występuje w MLUmiejętność analizy krzywych to dokładnie to, z czego korzystasz, obserwując wykresy straty i procesu uczenia (ang. learning curves). Krzywa straty, która spłaszcza się w stronę poziomej asymptoty, z reguły oznacza zbiegnięcie procesu uczenia; z kolei krzywa, która nadal spada, to sygnał, by uczyć model dalej. Błyskawiczne zauważanie miejsc, w których krzywa zmienia kierunek, wypłaszcza się lub…
▶ Odczytywanie wykresów
← Parzystość, nieparzystość, okresowośćGranice →